Search This Blog

Friday, April 16, 2010

एक डबा

आठंवतय ना .. लहनपणी, शाळेमध्ये, मधल्यासुट्टीत,
तुला रोज खाऊ द्यायचो ... तोच मी तुझा डबा ॥

आई पासून चोरुन, लपुन छपुन,
स्टुलवर चढुन, हळुच माझ्यातले लाडु खायचास ॥

सहलीला तुझ्यासोबत हिंडायचो फिरायचो,
भूक लागली की लगेच तुझ्या समोर हजर असयचो ॥

मग तु मोठा झालास, ऑफीसला जायला लागलास,
तरीही लंच टाईमला, मलाचं घेऊन जायचास ॥

आता मी जुना झालो, चिरलो मोडलो,
अडगळीत पडून राहीलो, तरीही मी तुझाचं डबा ॥

मला कधी बाहेर काढशील का? माझ्यावरील धुळ झटकशील का?
तुझा सखा सोबती मी ... नको समजु फक्त एक डबा ॥

मनं वेडंपिसं होई ...

    निशा दाटली गडंद ... उशा उगवतं नाही  ।
    साऊरीची उशी माझी ... झोप लागतचं नाही ॥
मनं वेडंपिसं होई ... मनं वेडंपिसं होई ॥ १ ॥

    नांगारली माय काळी ... ढगं बरसतं नाही ।
    कीती खोल हीर खणु ... पाणी लागतचं नाही ॥
मनं वेडंपिसं होई ... मनं वेडंपिसं होई   ॥ २ ॥

    कीती सांज ही दाटली ... खोपं सापडत नाही ।
    वाट पाहती उपाशी ... पिलं माझी घरट्यातं ॥
मनं वेडंपिसं होई ... मनं वेडंपिसं होई ॥ ३ ॥

    चहुकडे जळ खोलं ... तीर दिसतचं नाही।
    दर्या सैरभैर झाला ... शिड माझं होलपटी ॥
मनं वेडंपिसं होई ... मनं वेडंपिसं होई ॥ ४ ॥

    जीवं कानांमध्ये आला ... तोफ झडतचं नाही ।
    कीती अरि हे कापले .. रण संपतचं नाही ॥
मनं वेडंपिसं होई ... मनं वेडंपिसं होई ॥ ५ ॥

    कीती खाऊ मांडियला ... काऊ शिवतचं नाही ।
    सखा सोडुनिया गेला ... अर्ध्यावाटी हा संसार ॥
मनं वेडंपिसं होई ... मनं वेडंपिसं होई ॥ ६ ॥